أینَ عَمّار هم نه، أینَ الرَّجُل

دیگه رسما از آدم های فرهنگی جامعه ام حالم بهم می خوره، بیرون گود نشستن و میگن لنگش کن.

تا قبل انتخابات که همه میان میگن ما همه با هم همکاری می کنیم با هم رفیقیم، دولت رو راه می بریم ولی همین که انتخابات تموم میشه و به طور مثال رئیس جمهور انتخاب میشه میشینن یه کنار و به رئیس جمهور میگن خب کارایی که گفتی رو انجام بده دیگه، کسایی مثل حاج آقا قرائتی، محسن رضایی، قالیباف، پناهیان، رائفی پور، رحیم پور ازغدی که احترام زیادی براشون قائلم، فقط یه میکروفن گیر میارن و شروع می کنن به گفتن این حرفا که چرا دولت اینجوری میکنه چرا اونجوری نمی کنه، و هر یک مثلا بنا به توصیه ی یه شخصِ خاص خودشونو از سیاست کشیدن کنار، آقایون اگه مرد عملین و نه حرف، بیایین وسط و بگید فلانی فلان پست رو بده من قول میدم از صفر بروسونمش به صد.

با همه ی نفرتی که از حسن روحانی دارم ولی به نظر من تنهاست و این تنها بودنه که نزاشته کاری انجام بده، اینکه عَلَم اعتدال رو بلند کنی ولی هنوز دو حزب معروف با هم دعوا داشته باشن..

#حسن_روحانی_تنهاست